شاپرک بالت شکسته، پر ِ پرواز تو بسته /

 می بینم غم توی چشمات چه غریبونه نشسته /

شاپرک خوابه قناری، چه جوری دووم میاری؟ /

گلا پژمرده و زردن، تو عجب طاقتی داری /

شاپرک دردت به جونم، تو رو از خودم می دونم /

بذا یک شعری که گفتم واسه ی دلت بخونم /

شاپرک دل توی سینه ساعت ها تنها می شینه /

وقتی شب می رسه از راه خواب پروازُ می بینه /

واسه زخمام یه دوا نیست، دلم از دلت جدا نیست /

توی این غربتِ جون گیر یه نگاه آشنا نیست /

هر جا که می ری خزونه، غروبه، دل نگرونه /

آفتابش جونی نداره، اما شب این جا می مونه /

نمی دونم مث بارون رو کدوم شونه ببارم /

روی شاخه ها تو غربت، شاپرک من تو رو دارم /

 

شعر از : فریبا وکیلی ، با تشکر از ویروس که این شعر رو واسم فرستادند.

نوشته شده توسط پرستو در 19:41 |  لینک ثابت   •